از خوشی های این روزها

هنوز نرسیدم به نه ساعت.....ولی خیلی مهم نیست.بزرگترین دغدغه زندگی من طی سال های گذشته این بوده که چرا نماز صبحام اکثر مواقع قضا می شه...هر کاری هم فکر کنید انجام دادم که درست شه.از این که شامم رو زودتر بخورم، تا این که بقیه نماز هام رو در طول روز به موقع بخونم، از این که حواسم به خودم باشه در طول روز تا دعا کردن و ....خلاصه هر کاری فکرشو بکنید.ولی حل نشد که نشد...

من کلا کم خوابی برام خیلی سخته.یه حدیثی هست از پیامبر که خدا کم خوابیدن و کم غذا خوردن و کم حرف زدن رو دوست داره.از این سه تا کم خوابیدن تقریبا غیر ممکنه واسه من!

ولی الان گوش شیطون کر چند روزیه نماز صبحام رو می خونم. البته تو اون دقایق آخر! ولی بالاخره قضا نمی شه و خدا می دونه وقتی بعدش می خوام و یکی دو ساعت بعد بیدار می شم چقد خوشحال و پر انرژیم:)

دعا کنید برام و اگه تجربه ای دارید از حل مشکل خواب دوستی (!) به من بگید:)

می ریم که داشته باشیم 8-9 ساعت درس خوندن رو:)